Kolaż zbudowany z przyczepionych do płótna kości różnej wielkości, wpisanych w pionowy pomarańczowy owal utworzony przy pomocy specjalnej maszyny koloryzującej to rodzaj wanitatywnej martwej natury. Krytycy zwracają uwagę na wysmakowane koloryt oraz kompozycję obrazów z tego okresu. Te właściwości prac kontrastują z ich tragicznym przesłaniem. Łączone są zazwyczaj z holokaustem i przeżyciami Sterna z czasów wojny. Mówi się, że artysta próbuje zobrazować śmierć, a kości zwierząt nawiązują do ludzkich szczątków. Sam Stern w 1972 roku powiedział: „Moje kompozycje form zabitych uprzytamniają, że codziennie jesteśmy Kainami”. Potwierdzeniem tej tezy są tak drastyczne tytuły innych płócien jak Statek kanibali czy Wieża kanibali.

Rama oraz pleksiglas składają się na przestrzenną kompozycję, którą można traktować jako asamblaż. Widzowie mogą oglądać w niej swe odbicie, przez co stają się częścią pracy.

Karolina Zychowicz