Charakterystyczną cechą malarstwa Zielińskiego są płaskie plamy intensywnych barw o wyraźnych konturach, nasuwające skojarzenia z pop artem, secesją czy plakatem. Dekoracyjna forma kryła poważne tematy, czego przykładem jest obraz Gorący. Twarz mężczyzny przedstawiona na obrazie jest przez badaczy interpretowana jako wizerunek Ryszarda Siwca, który 8 września 1968 roku na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie, w trakcie uroczystości państwowej, dokonał aktu samospalenia w proteście wobec wkroczenia wojsk Układu Warszawskiego do Czechosłowacji. Intensywne, charakterystyczne malarstwo Zielińskiego oraz jego niespokojny, buntowniczy tryb życia i tajemnicza śmierć sprawiły, że stał się częścią legendy artystycznej lat 70. Do jego twórczości odwoływali się często inni artyści, m.in. pokolenia Gruppy (Marek Sobczyk, Włodzimierz Pawlak, Ryszard Woźniak, Jarosław Modzelewski), a po roku 2000 grupy Twożywo i Ładnie (Wilhelm Sasnal, Marcin Maciejowski).