Wszystkie obiekty, które trafiają do muzeów, galerii czy instytucji sztuki, nieustannie poddawane są złożonym procedurom konserwatorskim, które z jednej strony oczyszczają je ze śladów kontaktu ze światem zewnętrznym, a z drugiej pozwalają podtrzymać i wydłużyć ich istnienie. W trakcie spotkania przyjrzymy się bliżej temu wymiarowi życia eksponatów, archiwaliów i dzieł sztuki: jak opiekują się nimi konserwatorki i konserwatorzy? Co dzieje się z nimi gdy nie są pokazywane na wystawie? Gdzie, jak, dlaczego i po co je kolekcjonujemy i utrzymujemy?

W pierwszej części spotkania obejrzymy wspólnie film The Heat Treatment Bianci Hlywy, dokumentujący procedury oczyszczania obiektów z kolekcji w Teknisk Museum w Oslo, oraz porozmawiamy z jego autorką. W drugiej, wspólnie z badaczką Moniką Stobiecką i konserwatorką Michaliną Sobierajską, zastanowimy się nad tym jak wygląda codzienna praca konserwatorska oraz jak dziś, wraz z pogłębianiem wiedzy o ekologii, zmianach klimatu i życiu istot pozaludzkich, zmienia się nasze myślenie o podtrzymywaniu istnienia obiektów oraz kolekcjonowaniu i zachowywaniu dziedzictwa.

Bianca Hlywa — artystka interdyscyplinarna, urodziła się w Montrealu w 1992 roku. Obecnie mieszka w Londynie. W swojej pracy Bianca zagłębia się we wspólne instalacje wykorzystujące SCOBY (symbiotyczne kultury bakterii i drożdży). Te organiczne instalacje przywołują fascynującą mieszankę życia i nie-życia, syntetycznego i organicznego oraz dobrego i złego. Jej praktyka przesuwa granice materialności i rzuca wyzwanie niezłomnym podziałom w kulturze

Monika Stobiecka — historyczka sztuki i archeolożka, adiunktka na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego, członkini Akademii Młodych Uczonych PAN. Laureatka „Diamentowego Grantu” MNiSW (2014) i „Miniatury” NCN (2021), stypendystka Fundacji z Brzezia Lanckorońskich (2016), Fundacji Kościuszkowskiej (2018) oraz Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2019). Finalistka konkursu nagród naukowych tygodnika „Polityka” (2020). Współzałożycielka Central Eastern European Chapter w Association of Critical Heritage Studies. Autorka dwóch monografii dotyczących teoretyzowania muzeów archeologicznych, które ukazały się nakładem Wydawnictwa IBL PAN (2020) oraz Routledge (2023). Redagowała pierwszy w Polsce wstęp do krytycznych studiów nad dziedzictwem (Krytyczne studia nad dziedzictwem: pojęcia, metody, teorie i perspektywy, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2023). Interesuje się studiami muzealnymi, krytycznymi studiami nad dziedzictwem, teorią i metodologią archeologii.  

Jakub Depczyński — historyk sztuki, ukończył studia magisterskie na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną Akademiii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracuje w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie jako kurator programu publicznego. Interesuje się praktykami postartystycznymi, relacjami technologii i sztuki, sztuką wobec planetarnego kryzysu klimatycznego i środowiskowego oraz współczesną myślą ekologiczną. Jakub jest współtwórcą Atlasu Roku Antyfaszystowskiego – szerokiego, oddolnego, społecznego archiwum postaw oraz działań antywojennych i antyfaszystowskich w historii sztuki, kultury i nie tylko; członkiem zespołu Kontekstów. Kongresu Postartystycznego oraz współzałożycielem Biura Usług Postartystycznych i Solidarnego Domu Kultury „Słonecznik”.