Wystawa Katarzyny Depty-Garapich skłania do stawiania pytań o międzygatunkowe powinowactwa z wyboru. Odsłania potrzebę odkrywania więcej niż biologicznego, bo duchowego siostrzeństwa z innymi zwierzętami, co lokuje ją w obszarze postantropocentrycznych reinterpretacji totemizmu. Artystka uruchamia opozycje męskiego i kobiecego, dzikiego i ujarzmionego — pracuje z nimi, kontestuje je. Dzięki środkom, którymi się posługuje — jak spełnione fantazje o metamorfozach, fotograficzne i filmowe interwencje — czyni te kwestie ponownie przydatnymi, wartymi przedyskutowania. Jednocześnie każe zastanowić się, jaką korzyść z tego wszystkiego mają same zwierzęta.

Anita Jarzyna — profesor w Instytucie Filologii Polskiej i Logopedii Uniwersytet Łódzki, wykładowczyni Wydziału Artes Liberales. Badaczka literatury, głównie poezji XX-wiecznej, interpretatorka. W obszarze jej zainteresowań znajdują się ekokrytyka, studia nad zwierzętami oraz nad Zagładą. Autorka trzech książek, w tym ostatnio wydanej Post-koiné: Studies of Non-anthropocentric (Poetic) Languages (2025). Obecnie pracuje nad książką Miłobędzka. Kruchość.

Katarzyna Depta-Garapich – artystka wizualna, która mieszka i pracuje pomiędzy Krakowem i Londynem. Tworzy obiekty, rysunki, wideo, a swoje doświadczenie rzeźbiarskie przenosi na grunt działań performatywnych. Absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1999), rzeźby w Wimbledon College of Art, tytuł doktorski uzyskała w Slade School of Fine Art w Londynie (2025). Stypendystka Fundacji Gessel dla Zachęty — Narodowej Galerii Sztuki (2023), laureatka konkursu Trinity Buoy Wharf Drawing Prize 2022, stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2025).