Ogrom zdjęć dokumentujących okrucieństwo zbrodni wojennych, nasycających sferę wizualną wielką liczbą „strasznych obrazów”, to charakterystyczny znak tamtego czasu. Docierały one do szerokiego odbiorcy za pośrednictwem popularnych czasopism takich jak „Przekrój”, albumów fotograficznych, kartek pocztowych. Niedawne osobiste doświadczenia przeważającej części społeczeństwa przywoływano w dokumentach fotograficznych aby to, co „niewyobrażalne” nie osunęło się sferę nierealności i zapomnienia. Wprzęgnięte z oczywistych powodów w machinę propagandową stanowią szczególny dowód radykalizmu czasu „zaraz po wojnie”.

prowadzenie: Paula Kaniewska

Specjalne piątkowe oprowadzanie po wystawie „Zaraz po wojnie”. Różne tematy, różne problemy i za każdym razem inny wybór omawianych prac pozwalają jeszcze lepiej zapoznać się z wystawą.