Wydarzenie tłumaczone na polski język migowy (PJM)

Wykład poświęcony sposobom reprezentowania niepełnosprawności w przestrzeni publicznej oraz napięciom, jakie towarzyszą upamiętnianiu w formie pomników osób z niepełnosprawnościami. Zastanowimy się, co widzimy, gdy patrzymy na pomniki osób niepełnosprawnych (i dlaczego często ich nie widzimy); co widzimy, gdy patrzymy na pomniki weteranów wojennych (czy kiedykolwiek widzimy w nich osoby niepełnosprawne); co widzimy, gdy patrzymy na pomnik Alison Lapper w ciąży (i dlaczego jest to wyjątkowy pomnik) i dlaczego o Wenus z Milo nie myślimy jako o rzeźbie przedstawiającej osobę z niepełnosprawnością. Na przykładzie polskiej kultury i polskich pomników porozmawiamy, jak działa konstruowanie pamięci narodowej, gdy mowa o niepełnosprawności.

Tematem wykładu jest szeroko rozumiana polityka (nie)widzialności niepełnosprawności w przestrzeni publicznej oraz kategorie estetyczne, takie jak piękno i brzydota, które zinterpretujemy poprzez narzędzia oferowane przez studia o niepełnosprawności.

Natalia Pamuła — w 2018 roku obroniła doktorat na temat reprezentacji niepełnosprawności w polskiej literaturze młodzieżowej i pamiętnikach osób z niepełnosprawnościami okresu 1954–1991 na Uniwersytecie w Buffalo w Nowym Jorku, autorka artykułów na temat niepełnosprawności w polskiej kulturze i historii;  wraz z Magdą Szarotą i Martą Usiekniewicz redaktorka numeru „Studia de Cultura” na temat polskich studiów o niepełnosprawności. Na Uniwersytecie Warszawskim prowadzi zajęcia dotyczące studiów o niepełnosprawności.

Wydarzenie w ramach "GAP SIĘ!" - drugiego sezonu Centrum Sztuki Włączającej realizowanego przez Teatr 21 w ramach Domu Tymczasowego Teatru 21 w Zachęcie. 

Finansowane ze środków m.st. Warszawy: