W jakim stopniu doświadczenie wojny przetworzone w doświadczenie obrazu staje się jej metaforą (obrazem ekwiwalentnym) w wymiarze tak indywidualnym, jak zbiorowym? Podczas wykładu rozważane będzie doświadczenie obrazu jako jedno z najmniej wyjaśnionych pojęć, powiązane z kwestią pamięci aktywnej i pasywnej, czyli pamięci wpisanej w kulturowe artefakty i angażowanej w procesy produkowania pamięci za pomocą projekcji wyobrażeniowej, kształtowanej przez pamięć ikonograficzną. Chodzi jednak nie o konwencje obrazowania, determinowane psychologiczną ciekawością oglądania destrukcji i cierpienia, ale o to, jak krytyczny wymiar tych obrazów ulega neutralizacji jako przedmiot estetycznego przetworzenia.