Nigdy wcześniej przymiotnik „nudny” nie pojawiał się w tekstach krytyki artystycznej tak często jak w odniesieniu do sztuki minimalizmu i popartu. Performans oparty będzie na parametrach estetyki nudy wykorzystywanych przez artystów wpisujących się w te nurty, tj. reprodukcji, imitacji, repetycji, trwania. Performans będzie mało oryginalny, powściągliwy w emocjach, minimalistyczny, nie będzie przekaźnikiem subiektywnej i ekspresywnej treści, nie będzie aspirował do wyrażania unikatowej interpretacji i wizji świata, nie będzie wirtuozerski. Czy cierpliwe doświadczanie nudy w sztuce będzie potrafiło wzbudzić niespodziewane i nieoczekiwane emocje u widzów?

Karolina Kraczkowska — performerka, tancerka. Absolwentka Instytutu Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego oraz programu Dance in Performance w Laban Center w Londynie. W ramach swoich zainteresowania artystycznych pogłębia praktykę taneczną, ruchową, choreograficzną, bada obszary performatyki, eksploruje możliwości transformacji ciała. W 2016 roku w czasie pobytu rezydencyjnego w Chez Bushwick na Brooklynie (Nowy Jork) prezentowała swoje pierwsze solo w Centre for Performance Research w Nowym Jorku.

Wydarzenie współfinansowane ze środków m.st. Warszawy: