Program filmowy towarzyszący wystawie Zmiana ustawienia został zainspirowany tematem ekspozycji, która pokazuje historię polskiej scenografii w kontekście zmieniającego się myślenia o przestrzeni — teatralnej i społecznej. Film, jako medium często czerpiące z literatury i teatru, posługuje się innymi środkami do budowy przestrzeni. To nie tylko scenografia i kostium, lecz również kadr, praca kamery oraz montaż. W programie pokażemy filmy pięciu polskich twórców — dziś już klasyków kina (ale też teatru) — zachęcając widzów do spojrzenia na nie również pod kątem formy filmowej i jej autorskiego charakteru.   

Golem, reż. Piotr Szulkin, Polska, 1979, 88 min
film z napisami w języku angielskim

Świat po wojnie nuklearnej. Nad stworzeniem nowego człowieka pracują naukowcy zwani Doktorami. Pierwszym laboratoryjnym organizmem jest Pernat — podobnie jak mityczny golem posłuszny swoim stwórcom. Jednak jego prostoduszność i wrażliwość nie podobają się Doktorom. Dlatego postanawiają „ulepszyć” swoje dzieło.

Fabularny debiut pełnometrażowy Piotra Szulkina. Reżysera zainspirowała powieść Gustava Meyrinka Golem z 1915 roku, którą podsunął mu Tadeusz Sobolewski — wybitny polski krytyk filmowy oraz współscenarzysta filmu. Ekspresjonistyczny utwór austriackiego pisarza nawiązuje do legendy golema — istoty ukształtowanej na podobieństwo człowieka, ale pozbawionej duszy. Polski twórca przeniósł tę opowieść w przyszłość, tworząc postapokaliptyczny film science fiction. Jednak jego obraz to nie tylko ponura wizja świata przyszłości. Poprzez kostium s.f. reżyser tworzy aktualną — zwłaszcza w komunistycznej rzeczywistości, w której powstawał film — przypowieść o wolności jednostki i prawie do samostanowienia. W 1980 Piotr Szulkin został nagrodzony za swój debiut na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku, a w 1981 Golem zdobył trzy wyróżnienia na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Fantastycznych w Madrycie, w tym za scenariusz Szulkina i Sobolewskiego.