Obraz składa się z dwóch przedstawień. Tło stanowi tytułowa, samotnie wznosząca się góra Tabor – miejsce święte w kulturze chrześcijańskiej i ważny dla Izraela symbol. Na ten zalany słońcem pejzaż nałożony jest czarno-biały wizerunek skaczącej dziewczynki ukazanej w miejskim krajobrazie – to wizerunek artystki przerysowany ze zdjęcia z czasu jej dzieciństwa w Polsce – z czasu i miejsca utraconego, do którego wielokrotnie powraca ona w swoich dziełach. Pamięć, tęsknota, wspomnienia z dzieciństwa i młodości, złożoność narodowych tożsamości to ważne wątki w autobiograficznej twórczości Gordon.