Janina Turek (1921–2001) całe swoje życie spędzone w Krakowie zapisała w 742 zeszytach podzielonych na 33 kategorie, takie jak Spotkania przypadkowe, Prezenty dawane, Spacery dalsze, Lektury, Sport, Tańce Teatr czy Rzeczy znalezione, Rzeczy zgubione. Dzienniki zaczęła prowadzić już jako trzynastolatka, jednak charakterystyczny styl usystematyzowanych, bezosobowych notatek pojawia się dopiero w czasie okupacji. Zapiskom towarzyszyły kolekcje: wysyłanych do siebie pocztówek, programów teatralnych, płyt i innych drobiazgów. Jej zakupiona niedawno do zbiorów MOCAK-u spuścizna pokazywana była na wystawach Imhibition (2006) w Muzeum Narodowym w Krakowie i Kwiaty naszego życia (2008) w CSW Znaki Czasu w Toruniu. O specyfice zbioru i spotkaniu z Janiną Turek porozmawiają autor pierwszego poświęconego jej reportażu i kuratorka wystawy, na której po raz pierwszy potraktowano zbiór jako dzieło sztuki. 

Mariusz Szczygieł — reporter, felietonista, związany z „Dużym Formatem” — dodatkiem reporterskim „Gazety Wyborczej”. Autor sześciu książek reporterskich i dwóch antologii reportażu, w tym 100/XX — trzytomowej antologii polskiego reportażu XX wieku. Za książkę Gottland otrzymał Europejską Nagrodę Literacką 2009. Wybrany Dziennikarzem Roku 2013 w konkursie Grand Press. Jest także wydawcą (wydawnictwo Dowody na Istnienie) oraz współzałożycielem Fundacji Instytut Reportażu. Ostatnio wydał Projekt: prawda.

Ewa Tatar — badaczka sztuki i kuratorka. Autorka wystaw-esejów, np. o przejściu społeczeństwa polskiego z czasu cyklicznego na czas historyczny (Chłoporobotnik i boa grzechotnik, MSN, 2016), quasi-biograficznych dotyczących życia i sztuki Krzysztofa Niemczyka (2010) i Władysława Hasiora (2015) czy emocjonalnie ekshibicjonistycznych (Zakochałeś się w kimś, kto nie istnieje, 2015; Imhibition, 2006). Napisała książkę o Biurach Wystaw Artystycznych, pracuje nad książką o jaźni. Szansy na rewolucję feministyczną w kulturze polskiej upatruje w rodzajnikach.