Wichrowe Wzgórza: Współczesny Manifest Cathy  

Wichrowe Wzgórza: Współczesny Manifest Cathy  – wideo, które powstało w wyniku przełomowej współpracy Teatru 21 (Polska) i Mind the Gap (Wielka Brytania). Premiera odbyła się 6 września 2025 roku.  

Co się stanie, gdy sześć kobiet z trudnościami w uczeniu się i/lub autyzmem zainspiruje się powieścią Emily Brontë Wichrowe wzgórza i eteryczną, nieziemską energią kultowego teledysku Kate Bush? Rezultatem są właśnie Wichrowe Wzgórza: Współczesny Manifest Cathy. Sztuka stawia prowokacyjne pytanie, jak realizować indywidualne pragnienia i ambicje w świecie, który zbyt często wyklucza? Odpowiedź ujawnia choreografia wykonawczyń – zbiorowy, ale głęboko osobisty wyraz radości, buntu i tęsknoty. Te kobiety nie proszą o pozwolenie na zajęcie miejsca, lecz domagają się tego każdym krokiem i gestem.  

Utwór przypomina nam o transformującej mocy bycia naprawdę widzianym. Poprzez sugestywne obrazy i odważną narrację zmusza nas do ponownego przemyślenia, co naprawdę oznacza inkluzja, zapraszając do wyobrażenia sobie świata, w którym każdy głos i każde ciało są cenione.  

Cathy/Kate: Julia Baranowska, Maja Kowalczyk, Aleksandra Skotarek, Magda Świątkowska, Charlotte Jones, Emily Kent; reżyser zdjęć/montaż: Wojciech Kaniewski; muzyka: Jez Colborne/James Heselwood; kostiumy: Wisła Nicieja; wsparcie aktorek w procesie: Karen Bartholomew; dramaturgia: Justyna Lipko-Konieczna; koncept i reżyseria: Justyna Wielgus; produkcja: Paulina Uryszek i Emily Blackwell  

Projekt wspierany przez British Council w ramach UK/Poland Season 2025  

Ciało w ciało z Marylin  

W wideoperformansie Ciało w ciało z Marilyn aktorki Teatru 21, Maja Kowalczyk i Aleksandra Skotarek, wcielają się w postać Marilyn Monroe. Ta amerykańska ikona popkultury, jedna z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych aktorek na świecie, postrzegana jest wciąż jako symbol kobiecości i wyzwolonej seksualności. Lektura jej dzienników odkrywa przed nami obraz artystki bardzo świadomej, zgłębiającej techniki aktorskie, poetki i intelektualistki, co pozornie nie mieści się w wizerunku seksbomby. A czy w tym wizerunku jest miejsce na chorobę lub niepełnosprawność?  

Gest sięgnięcia przez aktorki Teatru 21 po figurę Marilyn Monroe nawiązuje grą z wyobrażeniami i oczekiwaniami widzów na temat postrzegania kobiecości, aktorstwa, seksualności osób z niepełnosprawnościami.  

Dodatkowym kontekstem tej pracy jest samotność spowodowana izolacją, nabierająca tu dodatkowego znaczenia. Performans ujawnia, jak społeczne wyobrażenia o tym, co dozwolone i niedozwolone wyznaczają życiowe możliwości osobom z niepełnosprawnością intelektualną. Teatr, taniec, poezja stają się polem ekspresji ich artystycznych i osobistych potrzeb.  

występują: Maja Kowalczyk, Aleksandra Skotarek; scenariusz: na podstawie tekstów Mai Kowalczyk i Aleksandry Skotarek inspirowanych dziennikiem Marilyn Monroe; realizatorki: Justyna Wielgus, Justyna Lipko-Konieczna; kostiumy: Wisła Nicieja; zdjęcia: Wojciech Kaniewski, Ania Hatłas; montaż, napisy: Wojciech Kaniewski  

Partner: