Autorzy wystawy podjęli próbę ukazania sytuacji w Polsce w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej. Dramatyczne doświadczenia wojenne, obserwacja świata po katastrofie, bieda i niepewność co do nowej władzy splatały się z euforią związaną z odbudową i nadzieją na lepsze jutro. Artyści również musieli odnaleźć się w nowej rzeczywistości i wypracować odpowiedni język do jej opisania. Podczas spotkania, zapoznając się z kontekstem polityczno-społecznym i przyglądając się konkretnym dziełom sztuki, spróbujemy odpowiedzieć na następujące pytania:
Jak ruiny miasta przekładały się na „ruinę”' człowieka?
W jaki sposób wojenna trauma przejawiała się w sztuce, architekturze, wzornictwie?
Jak zmieniało się myślenie ludzi na przestrzeni kilku powojennych lat?
Czy ślady tamtych przeżyć da się jeszcze odnaleźć w mentalności człowieka współczesnego?

prowadzenie: Karolina Iwańczyk i Karolina Żyniewicz

obowiązują zapisy: tel. 22 556 96 42, e-mail:
zbiórka w holu głównym Zachęty

Nasi wolontariusze mogą odebrać państwa z przystanku, domu czy wskazanego miejsca w Warszawie. Jeśli istnieje taka potrzeba, prosimy o kontakt: tel. 22 556 96 42, e-mail: