Głównymi aktorami pracy Ramony de Barbaro i Aleksandry Borys są rzeczy znajdujące się najniżej w galeryjnej hierarchii — zalegające w magazynach i pomieszczeniach technicznych, porzucone w podziemiach pozostałości po wystawach i dziełach. Instalacja jest wglądem w ekosystem, w ramach którego przedmioty i istoty żywe odgrywają specyficzne dla siebie role, jednocześnie pozostając wobec siebie równoważne.

Ramona da Barbaro urodziła się w 1984 w Warszawie. Jako dziecko trenowała łyżwiarstwo figurowe oraz gimnastykę artystyczną. W wieku 11 lat przeprowadziła się do Kanady, gdzie uczęszczała m.in. do Ecole National de Cirque w Montrealu. W wieku 19 lat przeniosła się z powrotem do Europy, gdzie kontynuowała naukę sztuki cyrkowej w Szampanii w Centre National des Arts du Cirque. Po zdobyciu dyplomu współpracowała z Compagnie HelioTroPion. W wieku 29 lat zdecydowała się zmienić bieg kariery i zdała na wydział rzeźby prestiżowej Royal College of Art w Londynie. Po zdobyciu tytułu magistra sztuki wróciła do Polski, aby podjąć pracę listonoszki, co traktuje jako praktykę rzeźbiarską.

Aleksandra Borys wykorzystuje w swojej pracy choreografię, wideo, instalację, fotografię, ekologię, astronomię, astrologię i kosmologię. Ukończyła kierunek Sztuka i nauka w Central Saint Martins —University of the Arts w Londynie, taniec współczesny w Codarts University of the Arts w Rotterdamie, jest także absolwentką Państwowej Szkoły Baletowej w Łodzi. W 2015 była laureatką Stypendium Badawczego Grażyny Kulczyk, dzięki któremu rozpoczęła badania nad relacją ciała człowieka do Ziemi i wszechświata, zarówno na poziomie naukowym, jak i kulturowym. aleksborys.com

Program „Zachęta na lato / Plac Małachowskiego 3” został zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu miasta stołecznego Warszawy: