„Kamera zawsze reprezentuje białe spojrzenie” twierdzi Arthur Jafa, zdobywca Złotego Lwa na tegorocznym Biennale Sztuki w Wenecji. Jego SZCZYT to film found footage składający się z ponad 800 obrazów i pozbawiony linearnej narracji. Jafa korzysta z różnorodnych archiwów, najczęściej jednak odnosi się do amerykańskiej popkultury. Najistotniejszym dla niego filmem jest w tym kontekście Obcy — ósmy pasażer Nostromo Ridleya Scotta, interpretowany przez Jafę jako przedstawienie przepełnionego strachem i potrzebą dominacji podejścia białych do czarnych. Z problemem białej perspektywy próbuje się też zmierzyć Clément Cogitore w filmie Zamorskie zaloty opartym na barokowej operze-balecie Jeana-Philippe’a Rameau pod tym samym tytułem. Artysta wybrał z oryginalnego dzieła słynną scenę pt. Dzicy, w której w typowo kolonialny sposób przedstawieni są Indianie wykonujący taniec fajki i pokoju. Jafę i Cogitore łączy krytyczne, subwersywne podejście. Zamiast odrzucać „białe” obrazy albo kolonialną muzykę, artyści korzystają z nich, pokazując kryjące się niebezpieczeństwa. Jednak ich strategie nie są identyczne i służą różnym celom.

prowadzenie: Sara Herczyńska