Jarosław Kozakiewicz w swoim myśleniu o rzeźbie i architekturze posługuje się modułem. To wzorzec stworzony na podstawie ludzkiego ciała już w starożytności. Rzymski architekt Witruwiusz, twórca tzw. człowieka witruwiańskiego — właśnie w ludzkim ciele widział idealne proporcje, na których powinna wzorować się architektura, by być piękna, harmonijna i funkcjonalna. Dziś znamy ten model przede wszystkim dzięki słynnemu rysunkowi Leonarda da Vinci, symbolicznemu dla renesansowego humanizmu.  W XX wieku nowoczesny model oparty na ludzkim ciele stworzył Le Corbusier. Jego Modulor — człowiek przyszłości — miał być źródłem idealnych proporcji dla architektów-modernistów.

prowadzenie: Sara Herczyńska