Zapraszamy na pokaz filmu Hito Steyerl Normality 1-X (1999, 42 min).

Film z napisami w jęz. angielskim.

Opór wobec zmian politycznych, które miały miejsce w Austrii w roku 2000 jest często traktowany jako reakcja histeryczna, nawet przez nawet członków rzekomej opozycji. Twierdzi się bowiem, że była to „normalna demokratyczna zmiana”.

Takie określenie maskuje fakt, że protest skierowany był przede wszystkim w stronę partii, której populistyczny program ma na celu zmobilizowanie autorytarnych i mizantropijnych uprzedzeń. Ponadto protesty te miały i mają na celu powstrzymanie „integracji popularnego rasizmu” (Steyerl) z głównym nurtem społecznym i politycznym, który również rośnie w siłę poza Austrią, w innych krajach.

To, co niektórzy określają jako normalne i akceptowane przez większość, czasami stanowi konkretne zagrożenie dla innych. Normalność 1–10 to seria krótkich esejów wideo, rejestrujących codzienną przemoc neofaszystowską jako główne narzędzie takiej właśnie „normalizacji”. W faktograficzny i nieustępliwy sposób Hito Steyerl prezentuje szczegółowy raport na temat rosnącej liczby antysemickich i rasistowskich ataków - na cmentarze, zabytki i ludzi — zarówno w Austrii, jak i w Niemczech. Wyważonym wizualnym językiem komentuje i zadaje pytania dotyczące struktur społecznych związanych z różnymi rodzajami przemocy i ich reprezentacją

Jednocześnie Steyerl przyjmuje jednoznaczne stanowisko polityczne: ważne jest, aby złamać cichą akceptację i oportunistyczną zgodę na rasistowską rzeczywistość. Normalność pokazuje również, w jaki sposób imigranci — z których wielu musiało opuścić swoje domy z powodu zaangażowania Europy w globalny kapitalizm — domagają się swoich praw i przypominają nam: „Wasze milczenie zachęca faszyzm, pokazuje faszystom, że wszystko jest w porządku”. (Thomas Korschil)

Po pokazie odbędzie się prezentacja projektu OSA i rozmowa z Bogną Stefańską. Prowadzenie: Stanisław Welbel.

OSA to ruchoma wystawa, która zagnieździła się we wnętrzu odnowionego kiosku typu K67, zaprojektowanego w 1966 roku przez jugosłowiańskiego architekta Sašę Mächtiga. Charakterystyczny design i nowoczesna konstrukcja były punktem wyjścia do stworzenia przestrzeni prezentującej wypowiedzi i działania antywojenne w historii sztuki, kultury i aktywizmu społecznego, poprzez materiały historyczne oraz projekty współczesnych artystek i artystów. Futurystyczna forma kiosku K67 zainspirowała nas do wyobrażenia sobie wizji przyszłości bez wojen i przemocy.

Bogna Stefańska — absolwentka studiów w zakresie historii sztuki, studiowała na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Obecnie pracuje w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie jako przewodniczka, researcherka oraz kuratorka programu publicznego. W swojej pracy badawczej zajmuje się przepisywaniem kanonu działań artystycznych i aktywistycznych wobec wojny i faszyzmu oraz sztuką feministyczną i internetowymi działaniami feministycznymi. Jest odpowiedzialna za research do Atlasu Roku Antyfaszystowskiego — szerokiego, oddolnego, społecznego archiwum postaw oraz działań antywojennych i antyfaszystowskich w historii sztuki, kultury i nie tylko.