godziny rozopczęcia performansów: 14, 15, 16, 18, 19

Mikroklimat kształtują zjawiska zachodzące w ok. 2-metrowej warstwie powietrza przylegającego do powierzchni gruntu oraz na powierzchni styku z podłożem związane przede wszystkim z warunkami lokalnymi powierzchni ternu (mikrorelief, ekspozycja, szata roślinna itp.). Ścisła zależność od niejednorodności powierzchni podłoża powoduje, że mikroklimat, nawet w obrębie tego samego topoklimatu, cechuje duża zmienność, zarówno w kierunku pionowym, jak i poziomym. Można wobec tego mówić o mikroklimacie polany leśnej, strefy brzegowej lasu, kałuży, asfaltowej ulicy, poszczególnych pól płodozmianu, fragmentów zboczy, wzniesień i obniżeń terenu itp.[Wikipedia]

Mikroklimaty to spacer po Placu Małachowskiego i budynku Zachęty. W ich obrębie to także podróż po miejscach i zdarzeniach potencjalnych - wyobrażonych. W Mikroklimatach rzeczywistość realna i fikcyjna funkcjonują jako równorzędne wzajemnie się wzbogacając. To intymny, czasem widoczny, a kiedy indziej niezauważalny dla zewnętrznego świata performans, który wydarza się pomiędzy performerką, widzem i przestrzenią.

Mikroklimaty wprowadzają w przestrzeń publiczną element zabawy i wyobraźni oraz inną od codziennej obecność (nie-utylitarną, nie-ekonomiczną, performatywną). Tymczasowo zawłaszczają przestrzeń dla niepoważnych celów.

Performans zaprasza widza do współuczestnictwa w niektórych działaniach, tym samym, dla chętnych staje się warsztatem.

Magdalena Ptasznik jest choreografką. Rozwijanie efemerycznych, intymnych performansów jest jednym z jej zainteresowań. Wykorzystując w tych pracach narzędzia choreograficzne szuka możliwości zaangażowania fizyczności zarówno widza jak i odbiorcy. Mikroklimaty to jedna z odsłon tych poszukiwań, tworzona specjalnie na wystawę Pl. Małachowskiego 3. 

Program „Zachęta na lato / Plac Małachowskiego 3” został zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu miasta stołecznego Warszawy: