Sen o karierze biednego Czarnego chłopaka z prowincjonalnego Kansas, który został światowej sławy fotografem i reżyserem filmowym. Koszmar segregacji i przemocy rasowej doświadczanej na własnej skórze od wczesnej młodości. Sen o blichtrze Nowego Jorku i pięknie Starego Świata. Koszmar biedy i okrucieństwa północnoamerykańskich gett. Historia życia Gordona Parksa stanowi jedną z doskonalszych ilustracji „amerykańskiego snu” — właśnie dlatego, że nie da się jej opowiedzieć, nie wspominając o koszmarach, z którymi Parks musiał się mierzyć. Tłem tej historii są jego fotografie: te, w których uchwycił piękny świat bogactwa i te, w których szukał prawdy o tak odmiennym, a przecież tak nieodległym świecie biedy. Wyłaniająca się z nich opowieść nie jest jednak przejrzystym odwzorowaniem jakiejś uświęconej prawdy — to obraz zapośredniczony, tłumaczący odbiorcom to, co obce, za pomocą określonych kodów i inscenizacji. Jednak w tym obrazie nie ma samego Parksa — mediatora poruszającego się pomiędzy kulturami oddzielonymi murem rasizmu i opresji klasowej, podwładnego mówiącego językiem pana.

Antoni Górny — absolwent Ośrodka Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego i doktorant na Wydziale Artes Liberales UW. Laureat Fulbright Junior Advanced Research Award na University of California, Santa Barbara (2012/2013). Tłumacz autorów takich jak Slavoj Žižek (Przemoc sześć spojrzeń z ukosa, 2010), Gayatri Chakravorty Spivak (Strategie postkolonialne, 2011), Terry Eagleton (Po co nam kultura?, 2012), czy Tom Clancy (Zwierzchnik, 2014). Obecnie uczy w OSA UW oraz przygotowuje rozprawę o czarnych filmach akcji lat 70. XX wieku.