Miejsce Projektów Zachęty

Sztuka Doroty Podlaskiej jest narracyjna i często czerpie inspirację z osobistych przeżyć. Wystawa składa się z kilku cykli obrazów, które odnoszą się do zwyczaju notowania przez artystkę wszystkiego, co widzi i co przeżywa. Łączy je też technika akwareli, którą autorka odkryła kilka lat temu i która dała jej większą swobodę w malowaniu. „Pamiętniki” to obrazy zobaczone, przeżyte i zmyślone. Zmyślenie jest źródłem serii „W przyszłym wcieleniu chcę być b-bojem”, w której namalowała niemożliwe do spełnienia marzenia.

Obrazy „zobaczone” powstały w czasie podróży do różnych krajów. Do tej serii odnosi się też patchwork zszyty z tkanin i haftów powstających od lat 70. lub przywiezionych jako pamiątki z odległych krajów; jak również pamiętnik autoterapeutyczny z czasów pandemii.

Stworzony specjalnie na wystawę komiks – mural po tytułem „Albo za zimno, albo za gorąco”, opowiada o obecnej sytuacji artystki, jako świeżo upieczonej emigrantki z wyboru. Wiele poprzednich projektów Dorota Podlaska poświęciła sytuacji emigrantów w Polsce. Teraz maluje swoje przeżycia z życia na wsi w odmiennym klimacie słonecznej Portugalii, z dala od znanych miejsc i przyjaciół.

W centrum muralu znajduje się koza, zwierzę, do którego autorka ma wielki sentyment. Koza przystosowuje się do wszelkich warunków, symbolizuje determinację, niezależność, zdolność do pokonywania przeszkód. W osobistej mitologii Doroty Podlaskiej to bardziej Koziołek - Matołek, patron głupich podróży i nieprzemyślanych decyzji.

Prace Doroty Podlaskiej podejmują najczęściej tematy dotyczące prywatnej sfery życia artystki. Ważnym wątkiem jej twórczości jest narracyjność. Jej główne medium to malarstwo figuratywne, dla którego wypracowała specyficzny sposób prezentacji. Niewielkich rozmiarów obrazy i obiekty aranżuje w instalacje. Tworzy też fotograficzne dokumentacje, akcje, interwencje w przestrzeniach, projektuje książki i wydawnictwa.

Artystka uzyskała dyplom z malarstwa w 1989 na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W czasie studiów związana z grupami artystycznymi Naprzód, Yach-Film, z którymi zajmowała się sztuką filmu wideo i tworzyła happeningi. W latach 1993–2003 tworzyła bydgoską „Wieżę Ciśnień”, będąc członkiem stowarzyszenia o tej samej nazwie. Obecnie mieszka i pracuje w Warszawie i Portugalii. Ma w swoim dorobku wystawy m.in. w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Galerii Arsenał w Białymstoku, Galerii Łaźnia w Gdańsku, pobyty studyjne w Finlandii, Francji, Włoszech, Korei Południowej, Japonii.