Publikacja udostępniana jest na licencji Creative Commons Creative Commons Uznanie Autorstwa - Na Tych Samych Warunkach 3.0 Polska.

Data powstania: 04.01.2017
KOMPOZYCJA PRZESTRZENNA – sposób aranżacji przestrzeni odrzucający podział rzeźby na zwartą bryłę i otoczenie. W myśl nowej zasady rzeźba jako kompozycja przestrzenna współistnieje z przestrzenią, która ją otacza i przenika. To rewolucyjne myślenie o rzeźbie zainicjowała rzeźbiarka Katarzyna Kobro. Artystka odrzuca indywidualizm, subiektywizm a także ekspresję twórcy. W myśl abstrakcyjnej idei nieskończonej przestrzeni nie ma centralnej kompozycji i każdy element kompozycji jest tak samo ważny. W książce napisanej wspólnie przez Katarzyną Kobro i Władysława Strzemińskiego "Kompozycja przestrzeni. Obliczenia rytmu czasoprzestrzennego" autorzy piszą:
Granice rzeźby możemy rozpatrywać zależnie od swego nastawienia - albo jako granicę kształtującą przestrzeń wewnętrzną, albo też jako granicę, która kształtuje przestrzeń zewnętrzną.
Katarzyna Kobro, Władysław Strzemiński, Kompozycja przestrzeni. Obliczenia rytmu czasoprzestrzennego, Łódź 1993;
Słownik terminologiczny sztuki pięknych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007
PJM
Antonisz: Technika jest dla mnie rodzajem sztukiPJM
Paulina Ołowska. Czar WarszawyPJM
Anemona CrisanPJM
Byłem, czego i wam życzę. Henryk TomaszewskiPJM
Monika Zawadzki. BydłoPJM
Włodzimierz Jan Zakrzewski. Alicja w Ogrodzie SaskimPJM
Kosmos wzywa! Sztuka i nauka w długich latach sześćdziesiątychPJM
Victor Man. ZephirPJM
Alicja po drugiej stroniePJM
Corpus