Dla Jerzego Sołtana, Lecha Tomaszewskiego i Andrzeja Jana Wróblewskiego architektura nie była stawianiem budynków, lecz organizowaniem dobrej przestrzeni. A dobrze zorganizowana przestrzeń jest przyjazna człowiekowi, otwiera go na otoczenie, naturę i innych ludzi, wreszcie pobudza do myślenia i wywołuje emocje. Problematyka ta pojawiała się zarówno w zrealizowanych, jak i tylko projektowanych formach architektonicznych: od pawilonów wystawowych, przez założenia pomnikowe, po kompleksy sportowe. Doskonałym przykładem takiej praktyki był też wizjonerski projekt rozbudowy Zachęty.

przewodnik: Paweł Freus