Wydarzenie będzie próbą wsłuchania się w pracę i dźwięki rzeźb kinetycznych, a także doświadczenia wizualnej ciszy – być może również chwili odpoczynku w medytacji. Słuchaniu głosów wystawy towarzyszyć będzie czytanie tekstu-dokumentacji autorstwa Dobromiły Dobro, stworzonego na potrzeby archiwum Zachęty.

Autorka podzieli się swoim wyobrażeniem o ciałach pięciu maszyn – ich sercach, kręgosłupach i płucach, o wysiłku, jaki podejmują, oraz o potencjalnych metaforach związanych z odpornością, pracą i soundsferą ciała. Każda z maszyn, choć zbudowana z tych samych materiałów, prowadzi w tekście indywidualne życie i przemawia odmiennym głosem.

Czy możliwe jest doświadczenie ich zmęczenia i konstrukcyjnej kruchości? Czy można je poczuć ciałem – nie patrząc i nie dotykając?

Na zakończenie czytania wspólnie doświadczymy wyłączenia wystawy – wygaszenia elementów ruchomych i światła. Chwili postoju.

Dobromiła Dobro – artystka eksperymentująca z tekstem i archiwaliami, tworzy instalacje oraz wideo. Absolwentka historii sztuki na Wydziale Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich ASP w Warszawie. W 2024 roku opublikowała dwie książki z zakresu prozy eksperymentalnej: KOSY (zbiór opowiadań i fotografii) oraz symulacja JUICE (dramat/poemat). Za tę drugą, wspólnie z Agnieszką Strzeżek, otrzymała nagrodę główną w konkursie Najpiękniejsze Polskie Książki. Była kuratorką i producentką projektu RADIO-TEATR, a także współkuratorką Radiowej Akademii – programu edukacyjnego wyróżnionego Warszawską Nagrodą Edukacji Kulturalnej w kategorii kompetencje przyszłości (2023). Współtworzy społecznościowe Radio Kapitał jako aktywistka i radiowczyni, prowadząc autorską audycję s jak suczka.