Reżyseria: Justyna Sobczyk
Dramaturgia: Justyna Lipko-Konieczna
Scenariusz: Justyna Lipko-Konieczna, Justyna Sobczyk
Ruch sceniczny: Justyna Wielgus
Kostiumy i scenografia: Wisła Nicieja
Asystentka scenografki: Aleksandra Tomczyk
Reżyseria światła: Sebastian Klim
Muzyka na żywo: zespół Pokusa – Tymek Bryndal, Natan Kryszk, Teo Olter
Produkcja: Dagna Dąbrowiecka, Katarzyna Stępniak

Aktorzy: Beata Bandurska, Teresa Foks, Daniel Krajewski, Maja Kowalczyk, Barbara Lityńska, Aleksander Orliński, Martyna Peszko, Maciej Pesta, Aleksandra Skotarek, Magdalena Świątkowska, Piotr Sakowski

Punktem wyjścia do pracy nad spektaklem „Rewolucja, której nie było” jest protest osób z niepełnosprawnościami i ich rodziców, który rozpoczął się w Sejmie 18 kwietnia i trwał do 27 maja 2018 roku.

Jako teatr, który bardzo czujnie, uważnie i krytycznie obserwuje polską rzeczywistość społeczną i polityczną związaną z osobami z niepełnosprawnościami, nie mogliśmy zostawić bez komentarza czterdziestodniowej okupacji Sejmu. Taki gest nie może zostać przez nas zignorowany. Miał on swoją wagę, siłę i ciężar. Chcemy jeszcze raz przywołać to wydarzenie i stworzyć w teatrze okazję do wspólnego wejścia w pole napięć społecznych (Justyna Sobczyk, reżyserka).

Spektakl „Rewolucja, której nie było” nie jest rekonstrukcją wydarzeń, lecz grą ze znaczeniami i emocjami, które towarzyszyły protestowi w Sejmie. Protest ten pozostawił po sobie nie tylko rozczarowanie i bolesne świadectwo marginalizacji potrzeb osób z niepełnosprawnościami, ale także archiwalia: transparenty, listy i pocztówki pisane do protestujących oraz przez nich samych.

Materiały te wykorzystywane są przez aktorów, którzy ze sceny stawiają pytania o przebieg protestu, o wizerunek osób z niepełnosprawnościami w Polsce oraz o możliwość integracji tego środowiska wokół wspólnej sprawy.

Spektakl podejmuje refleksję nad społecznymi przekonaniami, według których osoby z niepełnosprawnościami powinny ograniczać swój rozwój zawodowy i potrzeby życiowe do minimum socjalnego oraz funkcjonować głównie w przestrzeni prywatnej lub instytucjonalnej.

„Rewolucja, której nie było” opiera się na napięciu między normą a odstępstwem od niej, między niewypowiedzianymi kryteriami moralnymi a wyrażanymi ze sceny osobistymi doświadczeniami i opiniami aktorów. To teatr badający przestrzeń pomiędzy tym, co jawne, a tym, co jeszcze ukryte.

Czas trwania: 2 godziny (jedna przerwa)

Spektakl powstał w ramach projektu „Niepełnosprawność i społeczeństwo”, realizowanego przez Biennale Warszawa we współpracy z Teatrem 21, ze środków Miasta Stołecznego Warszawy.