„Mówi się, że w mojej twórczości dominują zwierzęta. To częściowo prawda – przecież zilustrowałem także takie dzieła jak »Pan Tadeusz«, »Don Kichot«, »Mity greckie«, czy wiele innych, których głównym tematem jest człowiek.

Zwierzęta fascynują mnie od dawna, bo jestem zwyczajnie za przyrodą. Za lasem, za łąką, za polami, za miedzą i za wszystkimi stworzeniami, które tam siedzą.

Mam bzika na punkcie drzew. Przy każdym bezmyślnym, nieuzasadnionym wycięciu boli mnie brzuch.

Cieszę się kwiatami i ptactwem na poboczach dróg.

Opracowałem kilka książek, żeby pomóc wilkom. Myśliwych mam za niemęskich, choćby nawet zabijali dłonią.

Malowałem i rzeźbiłem ryby (np. »Rybak na dnie morza«).
Malowałem i rzeźbiłem ptaki (np. »Zaczarowana jagoda«, »Waldkonzert«).

No właśnie ptaki. Skoro o nich mowa, wydawnictwo Tatarak wydało książkę »Pani Drozdowa«. Jest to dzieło poświęcone pamięci mojej zmarłej żony Małgosi.

Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki udzieliła mi miejsca na promocję tej książki i zrobienia ekspozycji »Józef Wilkoń. Ptaki«. Jest to moja pierwsza wystawa poświęcona wyłącznie ptakom.

Ptaki fascynowały mnie od dzieciństwa, tak jak fascynują prawie wszystkich. Ich śpiew, ich lot, a nade wszystko, zdumiewająca różnorodność i bogactwo formy. Forma ptaka inspirowała wyobraźnię ludzką od tysiącleci, a marzenie o lataniu ma swoją historię od dramatu Ikara po rzeczywistość latających maszyn”.

– Józef Wilkoń