Wykład będzie odtworzeniem najważniejszych stadiów dziejowych w polskim imaginarium śmierci — z jednoczesnym wydobyciem punktów zwrotnych, przełomowych momentów, metafizycznych „cięć” skrytych za obrazami i wierzeniami, rytuałami i zachowaniami. W tej przestrzeni ukazane zostaną także, ujawniające się jedynie w języku obrazów i obrzędowych praktyk, sekretne powiązania pomiędzy tradycją pogańską — z jej zmysłowością, naturalizmem oraz cyklicznym podejściem do czasu — a chrystianizmem. W rezultacie ukazane zostaną rozmaite aspekty i przejawy swoistej „polonizacji” śmierci i lęku przed nią, zależne od kolejnych doświadczeń historycznych, od przemian polskiego losu — takie m.in. jak sarmacka pompa funebris i sarmacka groteska, przekształcenie metafizycznej trwogi w strach przed Obcym, romantyczne „zstąpienie do grobu”, śmierć „w służbie” mesjanizmu i projektów sprawiedliwości społecznej, polskie zaślubiny Erosa z Thanatosem.

Profesor Zbigniew Mikołejko jest filozofem i historykiem religii oraz eseistą. Kieruje Zakładem Badań nad Religią w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Jest autorem licznych książek, w tym dwóch, bogato ilustrowanych tomów We władzy wisielca (2012, 2014).

Sztuka i filozofia to cykl wykładów i seminariów organizowanych we współpracy z Instytutem Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzenie: dr Monika Murawska, dr Mateusz Salwa, dr Piotr Schollenberger

Następne spotkania z cyklu: 25.01, 22.02, 8.03, 22.03