Zapraszamy na oprowadzanie po choreografii wystawy Łzy szczęścia stworzonej przez Alkę Nauman.

Choreografia wystawy to tworzenie okoliczności do nawiązania relacji pomiędzy ciałem, emocjami, czasem i przestrzenią galerii. W ramach wystawy „Łzy szczęścia” partytura choreograficzna (tzw. score) przybrała formę zaproszeń i pytań do publiczności. Składa się z dwóch uzupełniających się warstw: spisanych praktyk cielesnych i obiektów obecnych w przestrzeni wystawy.

Te pierwsze zachęcają do odbioru prezentowanych prac przez pryzmat ciała i jego wewnętrznych odczuć. Ich punktem wyjścia jest zachęta do podążania za stanem „nie wiem”. „Nie wiem” pozwala odkrywać sensy w miarę doświadczania, zarówno indywidualnie, jak i w obrębie przygodnych wspólnot. W nawiązaniu do eklektyzmu kolekcji teksty przybierają różnorodne postaci — od minimalistycznych do bardziej poetyckich.

Charakterystyczne puszyste błękitne obiekty zaś zapraszają do spontanicznego użycia: siedzenia, leżenia, dotykania, wiercenia się czy spania (co byłoby największym sukcesem). Pozwalają także dać ulgę zmęczonemu układowi nerwowemu, zmienić perspektywę i sposób poruszania się w tej przestrzeni.

Znajdziesz wśród nich materace, ławy, bujaki czy większe obiekty wykonane z niegdyś wystawowych kubików obitych wygodnymi materiałami. Niech Ci służą.