Dla kogo powstają wystawy? Czyje historie opowiadają, a kto nie jest w nich reprezentowany i czuje się w galerii sztuki nie na miejscu? Jaką rolę ma odgrywać ta instytucja dzisiaj i na jakie potrzeby ma odpowiadać? 

Te pytania stały się punktem wyjścia dla koncepcji wystawy Łzy szczęścia – największej jak dotąd prezentacji kolekcji Zachęty. Kilkadziesiąt prac z ostatnich dekad, w tym dzieła kluczowe dla polskiej historii sztuki, a także związane z przełomowymi wydarzeniami w historii galerii, układają się w opowieść o emocjach, jakie dzieła te budziły kiedyś i jakie budzą dzisiaj. Niektóre z nich wywoływały skandale, ponieważ poruszały tematy tabu, jak choroba, starość czy niepełnosprawność. Z jakim odbiorem spotykają się dziś? 

Wybrane prace i ich współczesne interpretacje oraz aktualne komentarze zarówno osób artystycznych, jak i publiczności odzwierciedlają zmiany wrażliwości społecznej, które dokonały na przestrzeni tych lat. Pokazują też ważną rolę sztuki współczesnej i instytucji kultury w procesie odzyskiwania głosu przez grupy społeczne systemowo go pozbawiane. 

Wystawa pomyślana jest jako przestrzeń, w której równie ważną rolę jak prezentowane prace odgrywają aktywność publiczności i program performatywny. Zaproszeni artyści i artystki poprzez swoje działania wchodzą w dialog z wybranymi dziełami i wskazują na możliwość alternatywnego zwiedzania galerii. Program performatywny, podobnie jak choreografia wystawy, uwzględnia różne sposoby funkcjonowania w świecie i wrażliwość publiczności. Zachęca także do cielesnego doświadczania dzieł sztuki.

Prowadzący: Maria Brewińska, Michał Jachuła, Katarzyna Kołodziej-Podsiadło, Joanna Kordjak