> KUP BILET ONLINE

Zajęcia odbędą się w przestrzeni wystawy O czym wspólnie marzymy? Globalne związki – porzucone przyjaźnie. Liczba miejsc jest ograniczona.

w każdą niedzielę do końca września
czas trwania: 10:45 – 11:45

Zapisy na każde zajęcia uruchamiane w środę poprzedzającą daną niedzielę o godzinie 11:00. Liczba miejsc jest ograniczona.

Zapraszamy na nowy cykl niedzielnych spotkań z jogą w przestrzeni Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki. W otoczeniu sztuki współczesnej, wśród dzieł poruszających wyobraźnię i zmysły, zachęcamy do praktyki uważnego bycia tu i teraz. Joga w Zachęcie to propozycja regularnych zajęć, które będą odbywać się w każdą niedzielę, oferując uczestnikom wyjątkowe doświadczenie w niecodziennej scenerii.

Każde spotkanie trwa 60 minut i obejmuje wprowadzenie poprzez wyciszenie i oddech (pranajama), łagodną praktykę jogi w stylu vinyasa - płynnych sekwencji ruchów połączonych z oddechem, oraz końcowy relaks w pozycji leżącej. To praktyka wspierająca uważność, regulację układu nerwowego i budowanie kontaktu z ciałem. Prowadzona z czułością i uważnością, dostosowana do każdego poziomu zaawansowania poruszy nie tylko ciała, ale także umysły i serca. 

Spotkania są otwarte dla każdego, niezależnie od doświadczenia, płci oraz wieku. Do udziału w praktyce potrzebne są jedynie wygodne ubrania oraz mata do ćwiczeń.

Julia Krup – nauczycielka jogi, medytacji i pracy z oddechem. Praktykuje od 2017 roku, uczy od 2022. Prowadzi zajęcia w stylu vinyasa, łącząc ruch z pranajamą i technikami medytacji. Ukończyła m.in. 200h TTC Vinyasa, kursy pranajamy, mantry, jogi nidry, neurojogi oraz filozofii. Z wykształcenia jest magistrą socjologii, co wnosi do jej pracy uważne, humanistyczne spojrzenie na człowieka w całej jego złożoności. Inspiruje się filozofią jogi, którą zgłębia z pasją oraz własną praktyką medytacji buddyzmu zen, tworząc przestrzeń, w której joga wspiera kontakt ze sobą, uważność i wewnętrzny dobrostan. Jej podejście do jogi jest głęboko funkcjonalne i inkluzywne - opiera się na założeniu, że praktyka ma służyć człowiekowi, a nie odwrotnie