Hors-Champ (2018) to instalacja performatywna, w której udział biorą widzowie zgromadzeni w sztucznej “kolonii” złożonej z turystycznych namiotów. W czasie performansu uczestnicy przechodzą z namiotu do namiotu, za każdym razem zmieniają “partnerów” i rozpoczynają nową konwersację. Każda rozmowa ma swoją specyfikę; różnią się dramaturgią, atmosferą i użytymi rekwizytami. Pary w namiotach kreują własne czasoprzestrzenie, rozmawiają o naszych związkach z naturą i innymi ludźmi; o tym, czym jest wiedza, o intymności, idei przetrwania, wypoczynku, ale też o pociągu do drugiej osoby odczuwanym, gdy znajdziemy się w miejscu, które nas chroni i osłania.

Peformans “Hors-Champ” powstał w czasie rezydencji Ivany Müller w Ménagerie de verre w Paryżu i tam pokazano go po raz pierwszy jako projekt pilotażowy w maju 2017. Oficjalna premiera performansu miała miejsce w lutym 2018 z okazji Festival 360 degrés, na scenie teatru La Passerelle, w Saint-Brieuc. Ivana Müller, zainspirowana światem roślin i ogrodów, a przede wszystkim jego metaforyką i walorami ekspresyjnymi, których performatywny potencjał zadziwiająco dobrze wpisuje się w obecny kontekst społeczno-polityczny, jako rezydentka spędziła dwa tygodnie w ogrodach 'Jardin passsager' w Parc de la Villette w Paryżu, gdzie wspólnie z Nicolasem Boehmem, opiekunem parku, zastanawiała się nad wieloznacznością takich terminów jak „kultura”, „przeszczep”, „kolonizacja”, „korzenie”, „opór”, itp. Wymiana poglądów zaowocowała powstaniem serii konwersacji, których treść uczestnicy performansu odczytują w namiotach.

koncepcja: Ivana Müller
teksty: Ivana Müller, współpraca Julien Lacroix i Anne Lenglet
tłumaczenie: Izabela Suchan

Ivana Müller jest choreografką, artystką i autorką tekstów.

Poprzez swoje projekty choreograficzne i teatralne (performansy, instalacje, prace tekstowe, wideo wykłady, utwory audio, oprowadzania i działania w Internecie) podejmuje refleksję nad polityką spektaklu i spektakularności, bada obszar wyobraźni i tego co wyobrażone, analizuje pojęcie „partycypacji”, pyta o wartości i możliwość ich reprezentacji. Niewyczerpanym źródłem inspiracji są dla niej relacje między performerem i widzem/uczestnikiem.

Artystka posługuje się różnymi formami ekspresji, jednak to teatr pozostaje medium, w którym wypowiada się najpełniej. Jej projekty z ostatnich 12 lat – m. in. How Heavy Are My Thoughts/Jak ciężkie są moje myśli (2003), Under My Skin/Pod skórą (2005), While We Were Holding It Together/Gdy trzymaliśmy to razem (2006), Playing Ensemble Again And Again/Grając wciąż razem (2008), Working Titles/Tytuły robocze (2010), 60 Minutes of Opportunism/60 minut oportunizmu (2010), Partituur/Partytura (2011), In Common/Wspólnie(2012), We are Still Watching/Wciąż patrzymy (2012-2015), Positions/Pozycje (2013), Edges/Na obrzeżach (2016), Conversations Out of Place/Rozmowy nie na miejscu (2017) – zostały zrealizowane przy udziale najważniejszych instytucji bądź festiwali teatralnych w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji.

Artystka prezentowała swoje prace również w ramach wystaw sztuk wizualnych, m.in. na Biennale w Wenecji w 2015.

ivanamuller.com