Wykład przedstawia historię oraz interpretację słynnego dzieła Fridy Kahlo La Mesa Herida (Zraniony stół). Wiąże również historię tego obrazu z ZSRR, dokąd obraz został przekazany jako darowizna oraz z Zachętą – Centralnym Biurem Wystaw Artystycznych, gdzie pokazano go w 1955 roku.

Zraniony stół — największy z obrazów Fridy Kahlo — powstał razem z innymi znanymi dziełami, takimi jak: Dwie Fridy, Sen, Autoportret z obciętymi włosami. Wszystkie zostały namalowane w 1940 roku, kiedy artystka rozwiodła się z Diego Riverą. W 1945 roku Kahlo przekazała tę pracę Państwowemu Muzeum Sztuki Zachodu w Moskwie — instytucji powołanej w 1923 roku, powstałej w wyniku połączenia upaństwowionych zbiorów znanych moskiewskich kolekcjonerów sztuki zachodniej: Siergieja Szczukina i Iwana Morozowa. W latach 40. XX wieku prezentowano tam stałą kolekcję międzynarodowej sztuki współczesnej, ale już w 1948 roku wydano rozkaz o rozwiązaniu muzeum. W ten sposób La Mesa Herida nie zaistniała w żadnych zbiorach muzealnych, a uznana za „pracę obcą zasadom radzieckiej sztuki realistycznej” nie była prezentowana publicznie aż do 1954 roku. Wówczas, wysłana do Warszawy, została pokazana w Zachęcie w 1955 roku na Wystawie sztuki meksykańskiej. Malarstwo współczesne i grafika XVI–XX wieku, współorganizowanej przez Front Narodowy Artystów Plastyków w Meksyku. Następnie zaginęła. Jej losy pozostają tajemnicą.

wprowadzenie: Dr hab. Gabriela Świtek

Dr. Helga Prignitz-Poda – studiowała na Wydziale Studiów Latynoamerykańskich na Freie Universität w Berlinie, gdzie ukończyła także historię sztuki. Zwieńczeniem jej wieloletnich badań prowadzonych w Meksyku była praca doktorska poświęcona działaniom meksykańskiego kolektywu graficznemu - TGP Taller de Gráfica Popular. Jest również redaktorką i współautorką przekrojowego katalogu podsumowującego twórczość Fridy Kahlo. Obecnie mieszka i pracuje jako niezależny historyk sztuki i kurator w Berlinie i w Stambule.

Wykład zorganizowany w ramach grantu Historia wystaw w Zachęcie – Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w latach 1949–1970, nr 0086/NPRH3/H11/82/2014 (program Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą Narodowy Program Rozwoju Humanistyki) realizowanego w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego we współpracy  z Zachętą – Narodową Galerią Sztuki (2014–2017).

Dowiedź się więcej o projekcie badawczym.