Spotkanie ze sztuką Liliany Porter chcę zderzyć z twórczością innej amerykańskiej artystki — Siri Hustvedt, pisarki „dysponującej mieszaniną niebywale zjadliwej inteligencji, humoru i wyobraźni” , (jak czytamy na obwolucie jej esejów o sztuce, seksie i umyśle A Women Looking at Men Looking at Women). Błyskotliwej przewodniczki po współczesnych dyskursach sztuki kobiet, która — oczywiście nie wprost — może wskazać na ważne tropy w pracach Porter.

Ostatnio działania Porter obracają się wokół spektaklu. To kategoria może też najważniejsza w jej patrzeniu na świat, jeśli od razu uwzględnimy osobliwość konstruowanych prac, ich lilipuci wymiar,  szpetotę bohaterów, ich byle jaką genealogię. Wszystkie inscenizowane sceny drążą ukryte sensy i odniesienia, jeśli tylko poświęcimy im trochę uwagi i uwzględnimy wyraźnie konceptualny stosunek artystki do znalezionych gadżetów i zabawkowego badziewia, które sztuka już przed laty zaanektowała jako tworzywo artystyczne. Hustvedt, biegła w psychologii głębi, może podpowiedzieć odczytania specyfiki kobiecej perspektywy w wypadku sięgania po zabawki i koncepcji gry/zabawy jako strategii artystycznej.

Dr hab. Maria Hussakowska–Szyszko (ur. 1947) habilitowała się z zakresu historii sztuki nowoczesnej w 2003 roku. W latach 1971–2015 pracowała w Zakładzie Sztuki Nowoczesnej Instytutu Historii Sztuki UJ. Przewodnicząca (w latach 2005–2011) Rady Programowej Muzealniczych Studiów Kuratorskich funkcjonujących przy IHS UJ. Od roku 2015 związana z Instytutem Historii Sztuki i Kultury UPJPII. Członkini  Polskiej Sekcji AICA (International  Association of Art Critics). Przewodnicząca Kapituły Ekspertów Małopolskiej Fundacji „Znaki czasu”; Przewodnicząca Rady Programowej Muzeum Fotografii w Krakowie (od 2010); Partner międzynarodowego programu Leonardo Lifelong Learning Świat sztuki. Modele kształcenia i współpracy w sztuce współczesnej. Autorka książek: Minimalizm w sztukach wizualnych. Demitologizacja pojęcia awangardy w amerykańskim środowisku artystycznym lat sześćdziesiątych, Instytut Historii Sztuki UJ, Kraków 2003; Spadkobiercy Duchampa? Negacja sztuki w amerykańskim środowisku artystycznym, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1984.