Ta strona korzysta z plików cookies. Więcej o naszej polityce prywatności.

Fotodokumentacja

Wszystko

Wnętrze z wysokim rusztowaniem pośrodku, stelażem oświetlenia pod sufitem; podłogę zajmuje ogromny, przeskalowany biały kombinezon z hełmem i olbrzymią rękawicą na pierwszym planie.
Na zdjęciu: chłopiec, który przechodzi na czworakach przez kolorowe, przezroczyste kubiki – z zielonego do niebieskiego; w tle inne dzieci.
Zdjęcie: przeskalowany mebel z jasnej sklejki – częściowo ażurowa meblościanka o dużej liczbie szafek i półek; w dwóch wnękach - rozkładane: fotel, łóżko i stół (z dostawionymi dwoma krzesłami); na jednej z półek – telewizor.
Zdjęcie. Industrialny pejzaż. Nowoczesny a zniszczony i opuszczony budynek z mnóstwem zardzewiałych rur. Nad nim most. W tle wielkie miasto.
Fragment białej sali wystawowej przedzielonej czarną ścianą. Na białej ścianie obraz w pomarańczowej tonacji. Na czarnej ścianie dwa obrazy powieszone tuż nad ziemią i jeden nad nimi. Nad wszystkim biały odręczny napis: Nie licz na nic.
Zdjęcie przedstawia zielone rośliny na powierzchni wody. Różne gatunki gęsto pokrywają taflę. Wśród nich można wyróżnić między innymi: drobniutką rzęsę, czy lilie wodne.
Na zdjęciu rozłożyste drzewo; na gałęziach i pod drzewem pięć kobiet w różnokolorowych, zwiewnych sukniach. Jedna zwiesza się na rękach, inna siedzi na leżaku w towarzystwie mężczyzny. W tle ulica, samochody, rowerzyści, budynki.
Otwarcie wystawy. Na pierwszym planie tłum ludzi, w tle monumentalne, powyginane kręte schody – rzeźba Moniki Sosnowskiej
Sala wystawowa, na środku monumentalna, abstrakcyjna rzeźba – zdeformowana konstrukcja fasady budynku
Rzeźba: niska postać ludzka, z której brzucha wyłania się głowa psa lub wilka. Postać patrzy ku górze
Czarno-białe zdjęcie. Na kotarze zawieszone jest zdjęcie, przednim stoją dwie kobiety,które imitują gest ze zdjęcie: dwie dłonie dotykające się palcami wskazującymi
Zdjęcie: widok ekspozycji. Na ścianie wiszą 4 małe obrazki, na środku ściany znajduje się przejście do kolejnej sali ekspozycyjnej, gdzie w ciemności widać ekran z projekcją filmową
Archiwalne zdjęcie Zachęty z dwudziestolecia międzywojennego – klasycyzujący budynek z tympanonem i kolumnami.
Zdjęcie: schody prowadzące do wejścia głównego Zachęty; trzy pary drzwi przedzielone dwoma pilastrami. Przed środkowymi drzwiami stoi kobieta trzymająca obraz – turkusową betoniarkę na ciemno różowym tle
zdjęcie: 6 pralin/czekoladek w różnych kształtach, na których jako ozdoby znajdują się suszone owady
zdjęcie: w ciemnym pomieszczeniu widać zwisające z sufitu korzenie i karpy drzew
zdjęcie: świetlik Zachęty w holu głównym. Pod nim zawieszona jest metalowa instalacja z okręgów Izy Tarasewicz.
zdjęcie z wernisażu wystawy: widać dłonie trzymające telefon komórkowy, które robią zdjęcie pracy wiszącej na ścianie
Grupa gimnastykujących się ludzi w plenerze, wśród drzew.
Zdjęcie z wystawy. Starsze osoby stoją tyłem. Dotykają i oglądają rzeźbę z tkaniny z naszytym mnóstwem małych rysunków twarzy.
Zdjęcie. Ekipa telewizyjna rozmawia z kobietą w czarnej garsonce. Za kobietą spory obraz: krzyż z białych kwadratów na jasnobrązowym tle.